جبران خلیل جبران

ای عشق، که دستان خداییت
بر خواهشهای من لگام زده
و گرسنگی و تشنگیام را
تا وقار و افتخار بالا برده!

مگذار توان و استقامتم
از نانی تناول کند
و يا از شرابی بنوشد
که خويشتنِ ناتوانم را
وسوسه میکند.

بگذار گرسنۀ گرسنه بمانم
بگذار از تشنگی بسوزم
بگذار بميرم و هلاک شوم
پيش از آنکه دستی برآورم
و از پيالهای بنوشم
که تو آن را پر نکردهای!
يا از ظرفی بخورم
که تو آن را متبرّک نساختهای!

1'>جبران خليل جبران